وز رخ و قد تو گویم سخن روشن و راست

رنگ رخسار تو را سوسن و گل تو بر تو

موی گیسوی تو را شعر سیه تا برتاست

در سرم هست که چون موی تو کج بنشینم

عکس رویت ز سواد زره موی سیاه

چون فروغ ظفر پرچم سلطان پیداست

شاه دلشاد سر و سرور شاهان جهان