کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 107

لله الحمد که گر موی برفت از سر او

چهرهٔ سلمان ساوجیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 104

    کز سر جان نتوانست به یکدم برخواست

    #
  2. 105

    باش دلشاد که هرگز نشود مویی کم

    #
  3. 106

    هر کرا بر سر او سایه اقبال شماست

    #
  4. 107

    لله الحمد که گر موی برفت از سر او

    انتخاب‌شده
  5. 108

    تا قیامت سرو افسر بسلامت برجاست

    #
  6. 109

    تا شبیهند به ماران سیاه فرعون

    #
  7. 110

    موی های سیه و آفت ایشان موساست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 107 از «قصیده شماره ۱۲ - در مدحدلشاد خاتون» است.