کز سر جان نتوانست به یکدم برخواست

باز می خواست کزان موی تراشی بکند

اول از بندگی شاه اجازت می خواست

موی در تاب شد از استره در خود پیچید

باش دلشاد که هرگز نشود مویی کم

هر کرا بر سر او سایه اقبال شماست

لله الحمد که گر موی برفت از سر او