خیال سرو بلندت در آب می جویم

علی الصباح پریشان و سرگران برخاست

همه خیال سر زلف بار می بندم

شب دراز و برانم که سر به سر سوداست

زهی لطیف خیالی که در تصور ماست

به ناز اگر بخرامد درخت قامت تو

ز جای خود برود سرو، اگرچه پابرجاست