به اسمی و علمی از دو عالمی قانع

تو را مقام اقامت به خانه دگر است

مجال عمر تو چندانکه می شود کمتر

تو را امید فزون است و حرص بیشتر است

اگر چه خود تو برآنی که عالم این قدر است

شود درست عیارت ز آتش فردا

اگر چه کار تو امروز راست همچو زر است