صدت حدیث و خبر بر دل است ازین معنی

بقای صبح کم آمد چرا که پرده در است

به خاک بر سر و چشم، سیر، به که به پا

که هر کجا که بران پا نهند چشم و سراست

ولی دلت همگی زان حدیث بی خبر است

چو آفتاب زهر ذره می شود لامع

فروغ صبح حجابی که هست در سحر است