برادریش گرامی مگر به خاک در است؟

زنار ناله شنو اشک آتشش بنگر

که خون همی جهد و ظن مبر که آن شرر است

چه شد که باد صبا خاک می کند بر سر

اگر نه خاک زمین را مصیبتی سنگی است

چراش اینهمه خون های لعل در جگر است؟

بیا و یک نظر اعتماد کن در خاک