کسی که بود برو بر فراز مسند ملک

چنانکه هر طرفش زابگیر بیشتر است

فلک بر آمده زین غم به جامه های کبود

جهان تشنه به سوگ بزرگ پر هنر است

مدار مملکت امروز بالشش مدر است

پناه ملک زکریا که لطف و قهرش را

طریق عقل و سیاست نتیجه نفع و ضرر است