خرد مصلحت اندیش هر اندیشه که عرض

تیغ ایام ز یکدیگرشان کرده جداست

با کفت ابر، سیه روی شد و کرد عرق

هیچ شک نیست که این دو ز آثار حیاست

نکند بر نظر رای صواب تو خطاست

زیر دست تو فلک می طلبد منصب خویش

خویشتن را همگی برده فلک بر بالاست