با کفت ابر، سیه روی شد و کرد عرق

آن مظالم همه در گردن شوم اعداست

در هم آمیخته اعضای عدوی تو به کین

تیغ ایام ز یکدیگرشان کرده جداست

هیچ شک نیست که این دو ز آثار حیاست

خرد مصلحت اندیش هر اندیشه که عرض

نکند بر نظر رای صواب تو خطاست