هرجا غمی است بر دل من بار می کند

دربست با دلم دهن تنگ او به هیچ

او این چنین مضایقه بسیار می کند

افتاده دل ز کار به یکبارگی که یار

مرغ شکسته بال دل من که روز و شب

پرواز در هوای رخ یار می کند

تشویش از آن دو دام دلاویز می برد