مرغ شکسته بال دل من که روز و شب

او این چنین مضایقه بسیار می کند

افتاده دل ز کار به یکبارگی که یار

هرجا غمی است بر دل من بار می کند

پرواز در هوای رخ یار می کند

تشویش از آن دو دام دلاویز می برد

اندیشه زان دو ترک کماندار می کند