برو حلقه در گوش کن ای پسر

به نانش چهل سال پرورده ام

کنون گشت موی سیاهم سپید

ز عمر گرامی شدم ناامید

همی گرد بر آستانش چو در

اگر من نشستم تو در پای باش

ور از جای رفتم تو بر جای باش