جهان بی رضای تو یک دم مباد!

چو لطف تو در چاهم افتاده دید

شدم دستگیر و مرا بر کشید

شها از جهان سایه ات کم مباد!

تویی آن دلفروز و شمع جهان

که گیرد ز نورت چراغ آسمان

منم همچو پروانه شیدای تو