تویی آن دلفروز و شمع جهان

شدم دستگیر و مرا بر کشید

شها از جهان سایه ات کم مباد!

جهان بی رضای تو یک دم مباد!

که گیرد ز نورت چراغ آسمان

منم همچو پروانه شیدای تو

سر مردنم هست در پای تو