به سر در رکاب تو تا زنده ام

گهر ریخت از جزع و در از عقیق

به آواز گفت ای سروشت رفیق

منم بنده شاه تا زنده ام

چنین بی وفا از چه خوانی مرا؟

بجور از در خود، چه رانی مرا؟

ترا کار، شاهی، مرا بندگی است