که این نامه، ای قاصد نامور

بر آن ره نورد سخن سنج داد

سخندان محرم بریدی گزید

که با باد در چابکی می پرید

به آن قاصد جان مشتاق ببر

برید سخندان زمین بوسه داد

روالن گشت و افتاد در پیش باد