برین داستانی جهان یاد کرد

پشیمان از آن کرده خویش بود

پشیمانی آنگه نمی داشت سود

به خود بر تن خویش بیداد کرد

ازین پیش خوش طوطئی نغز گوی

به گفتار از اهل سخن برده گوی

قضا را بدست لطیفی فتاد