به خاک سیاهش در انداخته

کمین بنده برگرفته ز راه

رساننده بر واج خورشید و ماه

از آن پس که بر مه سر افراخته

چو خورشید بودم منت در حضور

کنون ذره وارم ز خورشید دور

چو شاخ گیا کو نیابد هوا