که سگ حق نعمت شناسد نکو

مرا بی وفا خواندنت شرط نیست

نه کنج رفت بد عهد را سگ مخوان

که گر بشنود سگ بر آرد فغان

ولی هیچ حقی نمی داند او

شبی وقت گل بودم اندر چمن

می و شمع بودند شب یار من