بدان کز پریشانی حال ماست

ز سوز دلم آتشی درگرفت

در افتاد و گیتی سراسر گرفت

نظامی که امروز حسن تو راست

از آن سرو است چنین سر فراز

که پروردش این جوی چشمم بناز

اگر نیستی در پی ات چشم من