اگر نیستی در پی ات چشم من

بدان کز پریشانی حال ماست

از آن سرو است چنین سر فراز

که پروردش این جوی چشمم بناز

تو نشناختی پایه خویشتن

تو این آبرو گر ز خود دیده ای

همانا که این قصه نشنیده ای