زبر دست گشت و شدش دل ز جای

اگر بر سرش تند بادی گذشت

دل نازک آب آشفته گشت

چو سر بر کشید و فرو برد پای

به دل گفت کز آب من برترم

چرا منت او بود بر سرم

منم سروری، آب تر دامنی