نکر التفاتی به آب روان

چرا منت او بود بر سرم

منم سروری، آب تر دامنی

کجا دارد او پای همچون منی؟

سر از کبر می سود بر آسمان

به آب روانش چون نبودی نیاز

گرفت آب نیز از سرش پای باز