تو گوئی رسانید جانی به من

ز بویش همه بوی جان یافتم

دوای دل و جان در آن یافتم

چو آورد قاصد روانی به من

روان جان شیرین من در طلب

بر آمد به لب گفت در زیر لب

که ای سایه کردگار جهان