روان جان شیرین من در طلب

دوای دل و جان در آن یافتم

چو آورد قاصد روانی به من

تو گوئی رسانید جانی به من

بر آمد به لب گفت در زیر لب

که ای سایه کردگار جهان

به حکم تو موقوف کار جهان