به حکم تو موقوف کار جهان

روان جان شیرین من در طلب

بر آمد به لب گفت در زیر لب

که ای سایه کردگار جهان

اگر بیندت عکس تیغ آفتاب

درآید به چشمش از آن آب آب

تو مشغول گنجی و شاهی و داد