که دیدم به خیر و سلامت دگر

ز سختی نباید نمودن عتیب

که باشد جهان را فراز و نشیب

وجود تو را منت از دادگر

چو از مجلس عام برخاستند

نشستند و بزمی آراستند

لب ساقیان گشت خندان چو جام