نشستند و بزمی آراستند

وجود تو را منت از دادگر

که دیدم به خیر و سلامت دگر

چو از مجلس عام برخاستند

لب ساقیان گشت خندان چو جام

خم و چنگ را پخته شد کار خام

به مجلس ره چنگ دادند باز