برآورد خوش نازکان را شراب

دف بی نوا را نوائی رسید

دل عود را باز بنواختند

به مجلس مقامی خوشش ساختند

به رقص اندر آوردشان چو رباب

ملک گفتش ای نازنین یار من،

چنین سیر گشتی ز دیدار من؟