چنین سیر گشتی ز دیدار من؟

برآورد خوش نازکان را شراب

به رقص اندر آوردشان چو رباب

ملک گفتش ای نازنین یار من،

چه دیدی ز گرمی و سردی من،

که رفتی چو گل ناگهان از چمن؟

ترا نیک تر دیدم از چشم خود