همین به که باشیم امروز شاد

برفتی و بر هم زدی حال من

چه گویم ز هجر تو بر جان چه رفت

ز گفتن چو سوداست رفت آنچه رفت

ز کار گذشته نیاریم یاد

سر شمع مجلس ز می گرم بود

ز گرمی درآمد زبان را گشود