که شاها مرا نیست حد جواب

ز کار گذشته نیاریم یاد

سر شمع مجلس ز می گرم بود

ز گرمی درآمد زبان را گشود

بگویم اگر شاه بیند صواب

فرو بردن زهر به پیش من

که بردن فروگاه گفتن سخن