مرو از برم برگ دوریم نیست

مجو تلخی زندگانی من

نشد حاصل از داغ هجرم فراغ

چرا می نهی بر سر داغ،داغ؟

ز تو احتمال صبوریم نیست

تو بی من توانی به هر حال زیست

مرا نیست ازین دستگه چاره نیست