دگر باره با ناله دمساز گشت

سپهدار بوسید پای ملک

بسی گفت در دل دعای ملک

روان شد وز آنجا ملک بازگشت

دری بار بر شادمانی ببست

چو یعقوب با بیت احزان نشست

به غیر از غم یار چیزی نخورد