به دستان ولی سرو را پای کو؟

سهی سرو یاری نگاری است چیست

که بر جویبار از روان دست شست

هوای خرامیدن است اندر او

بر آن گلرخان نوحه گر شد سحاب؟

بدیشان همی بارد از دیده آب

کجا آن رخ ناز پروردشان؟