که می سوزد از فرقت انگبین

خطا می کنم سنگ را نیز هم

دمی چشم ها نیست خالی زنم

اگر شمع بینی بدانی یقین

به خونابه رخسار از آن شست لعل

که خواهد جدایی ز کان جست لعل

دل نافه ز آن روسیه گشت و ریش