که با دوست یاری اگر دل نهد

مکن دیگران را تو انباز خویش

نیابی به از جان خود همدمی

نبینی به از خویشتن محرمی

وگر جان دهد زو دلش چون رهد

به شمشیر گاه جوانی ز جان

بریدن بود بهتر از دوستان