جهان گشت بر دل سیاه از فراق

بنالید صاحبدل از ناله اش

ز مژگان روان شد به رخ ژاله اش

بر آورد افغان که آه از فراق

جدایی تن از جان جدا می کند

جدایی چه گویم چه ها می کند

ببینید تا این دو سه پود و تار