جدایی تن از جان جدا می کند

ز مژگان روان شد به رخ ژاله اش

بر آورد افغان که آه از فراق

جهان گشت بر دل سیاه از فراق

جدایی چه گویم چه ها می کند

ببینید تا این دو سه پود و تار

چه فریاد بر خویشتن می زنند