جوابیم گرم از سر مهر گفت

گهی چون رخم زعفرانی بود

چو بشنید رخساره پرتاب کرد

دو چشم از ستاره پر از آب کرد

به مژگان اندیشه از دل برفت

که هر صبحدم چشم من می جهد

ز دیدار یاران خبر می دهد