فراق از نبودی نمردی کسی

که هرگز مرا با کسی در جهان

نخواهم که هیچ آشنایی بود

مبادا که روزی جدایی بود

جفای محبت نبردی کسی

ز کشته دل خاک پر خون شدست

از آن خون رخ لاله گلگون شده است