به هم سالها عیش ها رانده ایم

گلین خانه ام را تو افراشتی

منم خاک و از صحبتت زنده ام

چو دور از تو باشم پراکنده ام

بسی دست عشرت برافشانده ایم

تو را من به صد ناز پرورده ام

دمی بی تو خود بر نیاورده ام