ز هجران رویش دلی خسته داشت

خراباتی بی سر و پا و مست

به یکبارگی داده طاقت ز دست

به سودای دلدار دل بسته داشت

بدان سرو سیمین هوایی نمود

به آتش هوا بیشتر میل بود

نمی جست جز عشق کامی ز دوست