یکی کرد از آن ماه پیکر سوال

از او خواست مغز حقیقت نه پوست

چو باز آید آب وصالش به جو

فرو می رود آتش تیز او

که با من بگو ای جهان جمال

جوانی بدین حسن و رای و خرد

که هر موی او دل به جایی خرد