زیر خاک آن گوهر پاک دریغ است دریغ

شاه دلشاد نگویی که چه غم بود تو را

بجز از عمر گران مایه چه کم بود تو را

سر و بالای تو در خاک دریغ است دریغ

دامن پیرهن عمر تو ای یوسف عهد

شد چون دامن گل چاک دریغ است دریغ

ماهرویی چو تو در خاک لحد است و هنوز