شد چون دامن گل چاک دریغ است دریغ

سر و بالای تو در خاک دریغ است دریغ

زیر خاک آن گوهر پاک دریغ است دریغ

دامن پیرهن عمر تو ای یوسف عهد

ماهرویی چو تو در خاک لحد است و هنوز

مه و خورشید بر افلاک، دریغ است دریغ

جای آن بود که جای تو بود در دیده