دامن پیرهن عمر تو ای یوسف عهد

بجز از عمر گران مایه چه کم بود تو را

سر و بالای تو در خاک دریغ است دریغ

زیر خاک آن گوهر پاک دریغ است دریغ

شد چون دامن گل چاک دریغ است دریغ

ماهرویی چو تو در خاک لحد است و هنوز

مه و خورشید بر افلاک، دریغ است دریغ