این زمان جای تو در خاک دریغ است دریغ

ماهرویی چو تو در خاک لحد است و هنوز

مه و خورشید بر افلاک، دریغ است دریغ

جای آن بود که جای تو بود در دیده

ای به خاک لحد و تخته تابوت اسیر

سرو آزاد تو حاشاک دریغ است دریغ

تا جهان بود چنین است و چنین خواهد بود