تا نرسد به روی تو چشم حسود دم به دم

هست گناه چشم من نیست خطای روی تو

حد گدایی درت نیست مرا که روز و شب

ماه و خورند بر فلک هر دو گدای روی تو

فاتحه خواند و می دمد صبح برای روی تو

چون به ربیع روی ابر از کف پادشاه ما

در عرق است دم به دم گل ز حیای روی تو